Przyjaciel, który odszedł nigdy nim nie był. Przyjaciel nie odchodzi. Przyjaciel  po prostu jest.
Jest gdy go potrzebujesz. Wtedy gdy jest dobrze i wtedy gdy jest źle.
Nie na chwile. Tylko do końca. Akceptuje Cię w pełni taką jaką jesteś i pozwala być w stu procentach sobą. Przyjaciel to ktoś więcej.
Ale jeśli naprawdę mu zależało- nie odejdzie.
Jeśli to zrobił- nigdy mu nie zależało. Potrzebował wsparcia, bo nie miał się do kogo zwrócić.
Gdy odzyskał to co stracił- porzucił to co miał, gdy nie miał niczego więcej.

Przez życie idziesz sam, mimo wszystko, nie zapominaj o tym by być zdanym tylko na siebie. Bo gdy zostaniesz sam, wszyscy Cie zostawią, będziesz musiał sobie jakoś w życiu poradzić.

Dąż do celu, nie patrz się na innych!
Życie masz jedno, nie zmarnuj go.
Gdy osiągniesz sukces napluj w ryj wszystkim, którzy się śmiali i od początku wątpili.
To Ty masz w siebie wierzyć. Nie inni.
Wiara w siebie jest Twoją  największą bronią.

Wszystko ok :))

Jeśli kogoś naprawdę kochaliśmy, nigdy nie przestaniemy :) Kochać się nie przestaje. Można nauczyć się żyć bez tej drugiej osoby. Można uczucie schować gdzieś głęboko w sobie. Ale ono nigdy nie umiera :)

Nie możemy żyć przeszłością. Po co żyć tym, co jest już tylko głuchym obrazem w głowie?
Trzeba żyć tym, co dzieje się tu i teraz.
Skupić się na tym byśmy mieli jak najlepiej, dziś, jak i jutro.
Znaleźć sobie zajęcie, pasje, coś co pozwoli nam uciekać od szarej rzeczywistości.
Cel, do którego będziemy dążyć.
Zrobić coś dla siebie.
Po co stać w miejscu? Po co cofać się w tył?
Skoro możemy iść na przód. Nie mamy nic do stracenia, więc co nam szkodzi?

Nie pozwól na to, by to los wybierał Ci drogę. Wybierz ją sobie sam i idź nią nie zbaczając z niej, omijając przeszkody i dążyć do jej samego końca.
Nie pozwól by ktoś Cię z niej zepchnął.
Idź wciąż prosto, nawet gdy wiatr Ci wieje w oczy.
Nie ma nic od razu, bez ciężkiej pracy nic nie osiągniesz.
Nie czekaj na cud, bo one się nie zdarzają.
Zrób coś. Zrób coś ze swoim życiem, zanim życie zrobi coś z Tobą.
Zanim przygniecie Cię swoim ciężarem. Zanim pozbędzie Cię siły na kolejne dni.
Wiara i siła to podstawa.
Nie pozwól na to, by ktokolwiek Ci je odebrał.
Zacznij być wytrzymałym na ciosy, na bóle, ich nie unikniesz. Jedyne co możesz z nimi zrobić to nabrać do nich dystansu i odporności.
Do końca Twojego życia będziesz miał jeszcze tyle sztyletów wbitych w plecy, że nie będziesz w stanie ich wszystkich policzyć.
Ignoruj je. Licz zwycięstwa.
Każdą porażkę traktuj jak kolejną cegłę, która Cię buduje. Każda porażka to kolejny dowód na to, ze jesteś silna, z każdą coraz silniejsza.
Doświadczenia Cię tworzą, ale nie pozwól by odebrały Ci siłę. One mają Ci ją dodawać.


Nie umieraj tuż na starcie.
Idź wciąż na przód.
Nie poddawaj się.
Walcz.

Boję się tego, co będzie kiedyś.
Najlepiej żyć tym co jest, nie przeszłością, nie przyszłością,  po prostu chwilą.
Ale ludzie potrafią tak po prostu odejść.
Po wszystkich obietnicach, wspólnych chwilach, zarzekaniach że będą zawsze, w jednej chwili potrafią przekreślić wszystko co Was wiązało. Nie rozumiem tego.
Nie wiem co będzie za kilka lat. Nie wiem co będzie jutro, a myśl o tym że za kilka lat mogę zostać bez nikogo i niczego mnie przeraża. Jak przez jedną bzdurę ludzie potrafią przerwać linę wspólnej więzi? W dzisiejszych czasach wszystko trzyma się na cienkiej nitce.

Dzisiejsza wycieczka była bardzo udana! Czekam teraz na 5-dniową na koniec roku szkolnego.

Mija czas, starasz się unikać wspomnień, ale ciągle pamiętasz i wciąż ciężko się pogodzić z tym co minęło bezpowrotnie.
Tak musiało być.

~te chwile są z Nami i nikt nie zabierze ich dopóki my, będziemy wciąż tacy sami..

Nie ma nic od razu.
Cuda się nie zdarzają, aby osiągnąć swój cel musimy po prostu iść w jego stronę.
Nieważne, czy będą to małe kroczki. Czy wielkie kroki.
Nie cofaj się. Jeśli postanowiłeś iść naprzód to nie stawiaj kroków w tył, nie rezygnuj, nie poddawaj się, nie gdy jesteś tak daleko.
Już lepiej żebyś raz na jakiś czas stanął by chwilę odpocząć. Każdy potrzebuje chwile spokoju. Chwili by nabrać siły i ruszyć 2 razy silniejszym.
Jeśli wciąż walczysz - już jesteś wygrany.
Tylko nie zawracaj.


To Twoje życie, właśnie Ty o nie walczysz.
Walczysz o swoje szczęście.
Los wynagrodzi Ci wysiłek.
Nie pozwól by to on wybierał Ci drogę, by to on wybierał czy będziesz w życiu szczęśliwy czy nie.
Dostałeś wybór po to by go dokonać. Nie zmarnować.

Wczoraj i dzisiaj cały dzień w domku, bo się trochę rozchorowałam, ale jutro już normalnie wychodzę :) Rzadko dodaję notki, bo po prostu mi się nie chce, ale się staram :)

Im częściej sobie coś powtarzasz tym bardziej zaczynasz w to wierzyć. To również krok do sukcesu!
Dowód na to, że po dłuższym czasie możemy się stać kimś kim zawsze chcieliśmy być :)
Lepszą wersją siebie :)
Tą radosną, pewną siebie.
Nie tą smutną, która nie potrafi normalnie żyć.

Tak.
Po prostu walczyć. Z całych sił.

Dzisiejszy festiwal kolorów okazał się jedną wielką klapą, ale i tak spędziliśmy w porządku dzień, poszliśmy sobie na gyrosa itd :)

Najważniejsze wartości w naszym życiu powinny dodawać nam siły i szczęście, a nie sprawiać że z oczu leją się łzy.
Ogólnie to wszystko jest źle, ale to nieważne.

Zamykamy oczy i się zawracamy zamiast je otworzyć i podejść bliżej. Od wszystkiego uciekamy. Na wszystko jesteśmy obojętni. Przecież tak najłatwiej. Szkoda słów.
Chciałabym gdzieś uciec daleko i zacząć wszystko od nowa.  Kiedyś tak zrobię.
Bez zbędnych myśli i wspomnień, sama ze sobą, z nowym życiem, bez przejmowania się tym co powiedzą inni.

Im człowiek więcej razy słyszy jaki nie jest zły tym jego samoocena spada jeszcze niżej. Tym coraz bardziej w to wierzy. Człowiek to nie tylko wady. Każdy posiada i wady i zalety. No ale oczywiście łatwiej wytyka się wady i błędy, minusy. Najlepiej docisnąć kogoś do dna gdy już się na nim znajduje.

W ciągu roku może się zmienić wszystko a zarazem nic.
W ciągu roku człowiek może rozpaść się na malutke kawałki.
W ciągu roku człowiek może stać się już tylko wrakiem.

Rok wystarcza.

Nasze ideały nie są przeznaczone dla Nas.
A Nasza wiara już dawno spłonęła.
Spłonęła nadzieja.
Spłonęło wszystko co miało dla Ciebie wartość.
Nie ma nic.

Nic.




~to moje serce, przetnij je na pół..

No to pierwszy tydzień szkoły już za Nami. Już mam jej dosyć, ale to pomińmy.

Nie wiem co mam o wszystkim myśleć.
Sama nie wiem czego chcę, co czuję, gubię się, wszystko mi się plącze.

~Problemem jest nie Twój problem, tylko Twoje podejście do problemu

Tak, życie przeszłością spierdoli Ci życie, prawda. Gdzie nie spojrzysz przypominają Ci się ważne dla Ciebie chwile, gdzie nie spojrzysz zobaczysz to co było szczęściem, co było czymś co sprawiało, że chciało Ci się żyć.
I tak naprawdę, gdy już co najmniej raz ktoś wyrwał Ci serce, nie łatwo będzie ponownie przywrócić je do życia. Nie tak łatwo sprawić by znowu zaczęło bić, by znowu zaczęło czuć, kochać.
Gdy już raz zostało rozerwane na strzępy, nawet gdy zostanie posklejane to i tak nie będzie nigdy takie jak było na początku.

Czas.

Nie mam dziś weny do pisania, ale dawno nic nie dodawałam.
Ostatni rok nauki w gimnazjum przede mną. Jeszcze nie wiem, co dalej.

Niby zmienia się wszystko, ale czuję się jakby nie zmieniało się nic. W środku nic się nie zmienia.
Ciągle jest tak samo.

Gubię się cały czas.
Nieważne. Cześć.

Wakacje dobiegają końca. Zostały 4 dni.

Gówno prawda, że tyle ile dasz szacunku komuś tyle dostaniesz go w zamian. Nie kieruję się tym, bo za dużo było przykładów na to, że tak nie jest. Oczywiście, że każdy na niego zasługuje, ale nie każdy jest tego świadomy.
No bo przecież wielkim problemem jest zamknięcie na chwile mordy i zrezygnowanie z powiedzenia czegoś co może kogoś urazić, ludzie nie patrzą na to jak poczuje się druga osoba, patrzą tylko na swoje napchane po brzegi dupy.
Nie mówię, że każdy taki jest. Ale zdecydowanie za duża część.

Czasami trzeba przystopować. Chociaż jestem zdania, że osoby które nie potrafią się zamknąć krytykując wszystkich, wytykając im błędy i porażki, zabierając im motywacje do wszystkiego sami mają mnóstwo kompleksów i są niezadowolone ze swojego życia lub siebie, ale to chyba nie jest powód by wyżywać się przez to na innych.

Szczęście nie przychodzi po to by pokazać Ci jakie życie jest piękne, tylko po to by dać Ci wynagrodzenie za wszystko co przeszedłeś.

Jestem strasznie ciekawa co będzie po śmierci. Nie wyobrażam sobie tak teraz zniknąć i co? I co będzie ze mną, gdzie będę? Jaki jest w tym wszystkim sens? Nie ma w tym sensu.

Jeśli ktoś był kiedyś dla Ciebie naprawdę ważny, nigdy o nim nie zapomnisz. Zawsze będziesz pamiętała o tej osobie, wspólnych chwilach, chwilę jej odejścia. I za każdym razem gdy o tym pomyślisz, będzie bolało tak samo, będzie bolało to, że zniknęła bezpowrotnie z Twojego życia.
Nigdy nie zapomnisz.

Musimy mieć odwagę skończyć coś co sprawia ,że umieramy każdego dnia, mimo jak bardzo tego nie chcemy :) Zacząć od nowa, dać szansę sobie i drugiej osobie na ułożenie sobie życia. Nic nie przyjdzie łatwo, najważniejszy jest czas. Nic nie przychodzi od razu.

Jutro jadę do Wałbrzycha na dzień. Potrzebuję odpocząć, gubię się już we wszystkim.

Pewnie znasz to uczucie gdy udajesz szczęśliwą, śmiejesz się a w środku jesteś martwa.
Minął rok. W ciągu roku wszystko potrafi się zmienić. Popatrz na to kim byłaś, kim on był, a kim jesteś teraz, kim on jest, było przecież dobrze, co w Was pękło? Nie wiesz? On sam nie wie.
Pewnie nie żałujesz, nie możemy żałować czegoś co sprawiało że chociaż przez chwilę byliśmy naprawdę szczęśliwi. Ale straciłaś tyle czasu na uganianie się za kimś, kto nawet nie potrafił Cię docenić. Powiem szczerze, że to wszystko po prostu boli, ale wpływu na to nie ma.

Wakacje się kończą, nie mam pojęcia kiedy to zleciało. Nie wyobrażam sobie iść znów do szkoły, strasznie nie chcę, no ale cóż, trzeba.

Kolejna zapłakana noc, ale i tak twierdzisz że wszystko w porządku.
Skończ z tym, skończ wybaczanie komuś kto nie zasługuje na Ciebie, skończ.
Naprawdę nie warto.
Skończ z tym.

Jeśli ktoś naprawdę chce być w Twoim życiu, zrobi wszystko by tak było. Mam już dosyć uganiania się za czymś, co i tak nie wróci, co było i się nie powtórzy, nic nie trwa wiecznie, najwyższy czas  się z tym pogodzić. Najwidoczniej los ma inne plany wobec mnie.

Od wczoraj umieram, już i tak jest lepiej ale gardło nadal boli, nadal nie za dobrze ze mną, ale i tak lepiej.
Tak, bo to trzeba już mieć pecha, żeby chwile po przyjściu na basen zaczęło lać, deszcz z gradem + burza. A ja i reszta oczywiście w krótkich spodenkach i na ramiączkach, przemokliśmy do suchej nitki, ale chuj tam.
Każdy człowiek popełnia błędy i twierdzę, ze jeśli ktoś naprawdę był naszym przyjacielem to nie powinniśmy całe życie się na niego gniewać, każdy zasługuje na szansę i jeśli naprawdę osoba była dla Nas ważna to zrobimy wszystko by zatrzymać ją w swoim życiu.
Postanowiłam trochę wziąć się za swoje zdrowie, rzucić nałogi (zobaczymy czy się uda, a jak nie to chociaż ograniczyć), zacząć się zdrowiej odżywiać, ćwiczyć.

Nieważne jest to, że każdego dnia tęsknie, mimo wszystko, nie chciałam żeby to się tak skończyło.

Każdy tak naprawdę jest chodzącą tajemnicą, każdy jest kimś innym niż nam się wydaje, jest zupełnie inny w środku i najczęściej i tak nie udaje nam się tego odkryć.

"Minął rok minie następny, ale to nie wróci nigdy, nawet gdy minie następny, unieś kieliszek w górę, wypijmy za błędy, bo to nie wróci nigdy, nawet gdy minie następny.."

Rozpadamy się, w środku już dawno jesteśmy nieżywi, a mimo tego nadal oddychamy krztusząc się tym pustym powietrzem. Uśmiech.

Nudne już robi się ciągłe chodzenie na Kłoki, ale nie ma nic innego do roboty, trzeba zrobić coś by druga połowa wakacji była ciekawsza.

Czasami nawet jeśli nie chcemy, musimy zrezygnować, nie możemy brnąć w coś co Nas tak naprawdę niszczy. Musimy odróżniać osoby, które na Nas zasługują, pomiędzy tymi którzy nie zasługują na nikogo. Zmienił się? Nie raz to jeszcze usłyszysz, nie raz przekonasz się, że nie zmieniło się nic. Nie otwieraj bramy komuś, kto za każdym razem gdy przez nią przejdzie, niszczy wszystko co się za nią znajduje. Nie warto.

Znów siedzisz ze wzrokiem głucho wpatrzonym w okno, deszcz za oknem, idealnie opisuje część tego co dzieje się w środku Ciebie.

Nie wiem co napisać, nie mam chyba dzisiaj wystarczająco weny i humoru.
Cześć.

Zamiast iść, stoimy w miejscu lub cofamy się w czas który już dawno nie ma znaczenia, który niszczy Nas tym że w niego wracamy.
Nie możemy tak. Nie zmienimy nic z przeszłości, więc powinniśmy robić wszystko by jutro było lepsze, porażki mają uczyć, a nie sprawiać że się w nie pogłębiamy. Każdy dzień jest dla Nas szansą na odniesienie zwycięstwa. Na starcie możemy dostawać same haki od życia ale tak naprawdę liczy się to jak dotrzesz do mety.
Niestety nie potrafię się do tego przystosować, poddałam się dawno już, ale chcę by ktoś wziął parę tych słów pod uwagę.

Chcemy szczęścia, a zamiast do niego biec, uciekamy od niego jak najdalej. Pogubiłam kierunki, już dawno.

Dzisiaj pogoda się trochę już poprawiła. Oglądałyśmy z Wiktorią film, smutny. Takie najbardziej mi się podobają.

Każda spływająca łza po Twoim policzku uczy Cię, każda ma swoją historie,  ma swoje emocje i pozwala Twojemu środkowi, temu co tam kryjesz, wydostać się na zewnątrz. Nie wstydź się płakać, są ludzie którzy się tego wstydzą. Nie masz wpływu na swoje emocje, zamiast dusić je w środku, pozwól im oddychać.

Krzyczysz szeptem, otacza Cię cisza pełna krzyku, drzesz się najgłośniej jak potrafisz ale nikt nie potrafi Cię usłyszeć.


~To że coś jest widzialne nie oznacza, że to widzimy

Czasem lepiej być samotnym niż z byle kim. Związek to nie tylko status, przytulanie, całowanie, spędzanie czasu. To jest więź. Więź pomiędzy dwoma ludźmi. Nie bez powodu to się tak nazywa. Nie ma więzi = nie ma związku. Tyle w temacie.


Osoba, która ciągle traci. Od której ludzie odchodzą.
Masz wszystko i nagle zostajesz z niczym.  Uważaj jaki krok stawiasz.

Każdy człowiek potrzebuje mieć kogoś, dla kogo po prostu będzie, dla kogo będzie wszystkim, do kogo będzie mógł się przytulić, powiedzieć że kocha i sam usłyszeć to samo. Samotność jest olbrzymim krokiem do śmierci. I choć ledwo odrośliśmy od ziemi, wiemy co to ból, wiemy co to uczucie bycia niepotrzebnym, bo tak naprawdę potrzebujemy tej jednej osoby, która nas doceni takich jacy jesteśmy, która będzie wspierać, martwić się, robić wszystko by było dobrze. Potrzebujemy kogoś kto będzie Nas kochał, kto wskoczy za Nas w ogień. Bez takiej osoby czujemy się dnem.
Ten kto posiada takiego kogoś powinien to docenić, powinien docenić to, że ma kogoś takiego. I robić wszystko by nie stracić.
Mijają doby, a Ty nadal sam, i udajesz że wszystko jest dobrze gdy tak naprawdę w środku wymierasz. To bez znaczenia.

Zepsuła się trochę pogoda. Może i lepiej, trochę sobie odpocznę i więcej posiedzę w domu.
Nie wiem, zobaczymy jaka będzie jutro.

I ciągle tęsknisz, mimo wszystko, każdego dnia wmawiasz sobie że nie, że już dawno zapomniałaś, a tak naprawdę każdej minuty myślisz o nim i ciągle płaczesz w środku, bo wiesz że nic już nie wróci, wszystko już minęło, to tylko przeszłość. A oddałabyś wszystko by cofnąć się chociaż na jeden dzień. Nic nie da się już zrobić, za późno. Wciąż nie umiesz się  z tym pogodzić.

Potrzebujemy płaczu, on Nas oczyszcza. Chociaż na chwilkę.


Gdy patrzył Ci w oczy,gdy tulił Cię mocno do siebie a Ty czułaś że mogłabyś teraz tak umrzeć, w jego ramionach, gdy spędzaliście ze sobą tyle czasu, a każda minuta była tak bardzo cenna, gdy uśmiechał się do Ciebie i dziękował Ci że jesteś, gdy był dla Ciebie wszystkim, wszystkim co się dla Ciebie liczyło, nie widziałaś nic poza nim. Gdy powtarzał Ci,że jesteś piękna i że nigdy Cię nie zostawi, że jesteś idealna, gdy trzymał Cię za ręke a Ty czułaś się bezpieczna, gdy był, był tylko Twój. Moment gdy zostaliście skreśleni. Skreśleni przez życie. Gdy wszystko posypało się na kawałki i nic nie dało się już poskładać.

W oczach widać całą prawdę smutku, widać wszystko.

Gdy nie masz nic , nie masz nic do stracenia. Tyle już straciłeś.
Uśmiechnij się.

Im bardziej jesteś dobry, tym bardziej dostajesz kopy po dupie. Jaki w tym sens?
Czasami myślę, że lepiej być kamieniem. Ale nie chcę być taka jak większość. Nie muszę być kimś dla innych, mogę być nic nie znaczącym jednym z wielu ziarnkiem piasku, ale ważne jest to bym sama wiedziała ile znaczę dla samej siebie.

Wakacje mijają, jednego dnia jest lepiej jednego gorzej, ale jakoś lecą.
Nim się obejrzę znowu pójdę do szkoły, zostało już tylko nieco więcej niż połowa.

Czasami naprawdę nienawidzę ludzi, choć nie potrafię kogoś nienawidzić.
I fajnie jest mieć dla kogo wstawać każdego  dnia. To że masz wokół siebie ludzi, nie oznacza że nie możesz czuć się samotnie. Można być samemu nawet w tłumie ludzi. Osoby obok Ciebie są jakby za szybą, widzisz ich ale nie możesz ich dotknąć, są niby tak blisko a czujesz jakby byli daleko.
Nie mamy na wszystko wpływu, tak już jest.
Nie mamy wpływu na słowa innych ludzi, na prześladujące Nas czarno-białe filmy wspomnień, które już dawno straciły swoją wartość, teraz mają wartość tylko w Naszych myślach.
Czasami bolą, ale do wszystkiego można się przyzwyczaić.
Do ludzi, do czynności, do odczuć, do miejsc.
Ale wszystko można stracić, w jednej chwili. Straty bolą najmocniej. Boli że z osobami z którymi kiedyś dzieliłeś swoje myśli, dzisiaj dzielisz się tylko słowem "cześć".

Dzisiaj spędziłam dzień nad jeziorkiem z przyjaciółmi. Pierwszy raz płynęłam kajakiem.
Chyba z godzinę próbowaliśmy odpalić grilla, ale daliśmy rade, bo my zawsze dajemy.

To wszystko zmienia się w takim tempie, że jest to wręcz nie do zauważenia. Zauważasz to dopiero później, gdy zdajesz sobie sprawę z tego co miałeś a już tego nie masz, co robiłeś a czego już nie możesz, zauważasz wszystko postawione w zupełnie innym kierunku. Kierunku przeciwnym do Ciebie.

Ludzie są naiwni, niech tak pozostanie. :)
Ok, na dzisiaj chyba starczy :)
będę tu pisała  o swoich odczuciach, przemyśleniach, na jakieś tematy :)
dobranoc.